سرمقاله محمد عسلی ۱۶ فروردین ۱۳۹۹
مرده پرستی و اما و اگرها

مقایسه وضعیت گذشته های دور با امروز بدون توجه به شرایط و تغییراتی که بشر در طول قرنها به خود دیده و تحولاتی که در معیارهای فرهنگی و ارزشی ایجاد شده چندان مقرون به قضاوت صحیح نیست. مضافاً آنکه بعضی کاربران فضاهای مجازی بدون توجه به عمق تحولات تاریخی به زعم خود براساس شنیده ها مطالبی را با شور و احساس قلمی می کنند.
به عنوان مثال ذکر خیر رشادت ها و شجاعت های سرداران نامی ایران در مقطع کنونی بدون توجه به مجاهدت های سرداران بنام فعلی نوعی عقب ماندگی ذهنی را تداعی می کند.
یادآوری میهن پرستی و ذکر شجاعت های سردارانی مانند آریو برزن، سورنا، یعقوب لیث صفاری، طاهر ذوالیمینین و امثالهم گرچه گذری و نظری به میراث های نظامی گذشته است و موجب مباهات می باشد اما وسیله قرار دادن آنها برای مخالفت و کوبیدن سرداران بنام فعلی در حوزه های نظامی، امنیتی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی نوعی غرض ورزی و واپسگرایی است.
اگر آریو برزن در دربند فارس مقابل اسکندر و لشکریانش ایستاد و نهایتا به شهادت رسید، سردار شهید سلیمانی عمری را در میدان های جنگ با داعش سپری کرد و در واقع حکومتی که به نام اسلام و با توحش تمام زن و مرد و کودک و نوجوان را سر می برید و شعارش «النصر فی الرعب» بود را شکست داد و به خاک مذلت کشانید. (ادامه…)