سرمقاله محمد عسلی

انسان در قربانگاه جهل

حج به تعبیر قرآن نوعی آگاهی یافتن از فلسفه آفرینش است بدان معنی که خداوند براساس یک قانون متعالی نظمی بر جهان و تمامی کائنات و خلایق حاکم کرده که اگر بشر در آن نظم دخالت نکند عدالت فردی و اجتماعی رخ می نماید، انسانی که با اراده آزاد آفریده شده و از دو نیروی غریزی یعنی اراده آزاد و فطرت برخوردار است در تضادی درونی و بیرونی فقط با تهذیب نفس و پرهیز از گناه می تواند آرامش داشته باشد و از آن آرامش به خدا وصل شود.
کشتن ، مولود خشونت است و خشونت زمانی تکثیر می شود که روح و جسم انسان در آرامش نباشد. وقتی عنوان می شود: «الا به ذکر الله تطمئن القلوب» مفهوم آن این است که تقرب و نزدیکی به خدا وقتی میسر است که آرامش ایجاد شده باشد.
حج اگر مسلمان را به آرامش توأم با غلبه بر نفس اماره ترغیب نکند، حج نیست.
و اگر ابراهیم دوست خدا شد و از آن دوستی بر قربانی کردن انسان ها خط بطلان کشید، (ادامه…)