سرمقاله محمد عسلی
محرم آری کرونا نه

قلب پرتپش فرزندان ایران با نام و نشان امام حسین(ع) از تولد تا وفات آشناست. سقاخانه ها حکایت تشنگی و عطش یاران حسین(ع) را در قطره قطره زلال آب خنک خود با بارش اشک هایی که بی اختیار می بارند همراه دارند.
ما شیعیان از امام حسین(ع) آموختیم و به واقعیت دیدیم که ظلم ستیزی و عدالت خواهی در فطرت انسان جاری است و همیشه تاریخ یک یزید هست که با آن به ستیزه برخیزیم. یزید گاه در لباس دین ظاهر می شود، گاه با زبان غیر سخن می گوید، و گاه نام ترامپ به خود می گذارد.
یزید از ابتدای هبوط انسان با انسان همزاد بوده و نام بدی و شر به خود گرفته است اما امام حسین(ع) یکی است بدانگونه که سرنوشتی جدای از دیگران ظلم ستیز داشته است.
بسیاری از ستم ستیزان تاریخ کشته یا به شهادت رسیده اند. هم از طبقه کارگران و هم نجبا و هنرمندان و نویسندگان و حتی قضات.
بسیاری قهرمان آزادسازی و مبدع حقوق بشر بوده اند اما هیچ کدام امام حسین(ع) نشدند. می گویند بیشترین نام های امروزی مردم جهان نام علی است. و در ایران نام حسین با پسوند و پیشوندی بسیار، آنچه مهم است آثار شهادت آن بزرگوار است که با روحی قریب به خدا در یک شب قلب ۷۲ تن را چنان تسخیر کرد که حتی کودک شیرخوار هم از آن افتخار عقب نماند. (ادامه…)