سرمقاله “اسماعیل عسلی” ۱۵ دی ۱۴۰۰
چتر فراگیر احساس هم سرنوشتی

احساس هم سرنوشتی مهمترین عامل پیش برنده برنامه هایی است که برای اعتلای یک کشور پی ریزی می شود . اصلی ترین وظیفه دولتمردان در کشورهای مختلف این است که با توسل به مشترکات فرهنگی و سرزمینی ، برجسته سازی نمادهای ملی ، حراست از مواریث فرهنگی و یادآوری نقش تاریخی مردم در تمدن سازی و هدف گذاری های آرمانی در راستای تقویت اعتماد به نفس ملی ، انگیزه ی لازم را در مردم برای همگرایی و مشارکت ایجاد نمایند. آنچه بیش از هر چیز دیگر نشان دهنده وجود احساس هم سرنوشتی بین آحاد مردم است ، همراستایی فعالیت های فردی و کنشگری های گروهی با آرمان های ملی است . درهم تنیدگی آرمان های فردی با آرمان های ملی ، حلقه ی واصل تک تک مردم با یکدیگر است و آنچه به تقویت و ژرفایی احساس هم سرنوشتی می انجامد ، عینیت بخشیدن به عدالت اجتماعی است. چنین احساسی است که مردم را نسبت به منافع ملی وفادار بار می آورد  . اساسا وفاداری به منافع ملی مانند وفاداری به اشخاص و تحزاب نیست که با تغییر شرایط دستخوش دگرگونی گردد . (ادامه…)